زندگي گيتاري است كه هميشه سازي را از سر مي گيرد من براي  شما آرزومندم كه گيتار زندگي اتان هميشه سازش بنوازد.

سلام دوستان اميدوارم وبلاگ من مورد تاييد شما عزيزان باشد.

اگر تو فارغي از حال دوستان يارا

فراغت از تو ميسر نمي شود مارا

                                                         سعدي

 فكر بلبل آنست كه گل شد يارش

 گل در انديشه كه چون عشوه كند در كارش

                                                           حافظ

غروبا میون هفته بر سر قبر یه عاشق
یه جوون میاد میزاره گلای سرخ شقایق
بی صدا میشکنه بغضش روی سنگ قبر دلدار
اشک میریزه از دو چـشمش مثل بارون وقت دیدار
زیر لب با گریه میگه : مهربونم بی وفایی
رفتی و نیستی بدونی چه جگر سوزه جدایی !
آخه من تو رو می خواستم ، اون نجیب خوب و پاک
اون صدای مهربون ، نه سکوت سرد خاک
تویی که نگاه پاکت مرهم زخم دلم بود
دیدنت حتی یه لحظه راه حل مشکلم بود
تو که ریشه کردی بـا من ، توی خاک بیقراری
تو که گفتی با جدایی هیچ میونه ای نداری
پس چرا تنهام گذاشتی توی این فصل سیاهی ؟
تو عزیزترینی اما ، یه رفیق نیمه راهی
داغ رفتنت عزیزم خط کشید رو بودن من
رفتی و دیگه چه فایده ؟ ناله و ضجه و شیون ؟
تو سفر کردی به خورشید ، رفتی اونور دقایق
منو جا گذاشتی اینجا ، با دلی خسته و عاشق
نمیخوام بی تو بمونم ، بی تو زندگی حرومه
تو که پیش من نباشـی ، همه چی برام تمومه
عاشق خـسته و تنها ، سر گذاشت رو خاک نمناک
گفت جگر گوشه ی عشقو ، دادمش دست تو ای خاک !
نزاری تنها بمونه ، همدم چشم سیاش باش
شونه کن موهاشو آروم ، شبا قصه گو براش باش
و غروب با اون غرورش نتونست دووم بیاره
پا کشید از آسمون و جاشو داد به یک ستاره
اون جوون داغ دیده ، با دلی شکسته از غم
بوسه زد رو خاک یار و دور شد آهسته و کم ک
ولی چند قدم که دور شد دوباره گریه رو سر داد
روشو بر گردوند و داد زد : به خدا نمیری از یاد !!!

بی تو تنها گریه کردم تو شبای بی ستاره
انتظار تو کشیدم تا که برگردی دوباره
در غروب رفتنت ، لحظه هایم را شکستم
زیر بارون جدایی با خیال تو نشستم
پشت شیشه روز و شب ، دل به بارون می سپارم
من برای گریه هام ، چشمه ها رو کم می یارم
انتظار با تو بودن منو از پا درمیاره
ترس از این دارم که بی تو ، تا ابد چشام بباره

عشق یعنی یک سرود آشنا

عشق یعنی هدیه شهر خدا

                                 عشق یعنی بستری از جنس گل

                                 عشق یعنی مست یک پیمانه مل

عشق یعنی اوج تا آن دورها

عشق یعنی جوشش آن رودها

                                 عشق یعنی با شقایق وا شدن

                                 عشق یعنی گم شدن پیدا شدن

عشق یعنی یک تبسم بی صدا

عشق یعنی میزبان یاسها

                                   عشق یعنی تا ابد باور شدن

                                   عشق یعنی واژه ای دیگر شدن

عشق یعنی از ملک برتر شدن

عشق یعنی عاشق از بر شدن

                                   عشق یعنی فهم یک روز قشنگ

                                   عشق یعنی زندگانی چون پلنگ

عشق یعنی یک سرود آشنا

عشق یعنی مهمانی باخدا

ا

اگر صخره و سنگ در مسیر رودخانه زندگی نباشد صدای آب هرگز زیبا نخواهد شد

با من باشی دوست دارم...


تنها باشی دوست دارم...


1 فروردین روز میلادته...


هر جا باشی دوست دارم

دلم همچو آسمان،پر از ابرهای بارانیست، ای کاش دلم امشب بگرید، شاید که بغض عشق در چشمانم بشکند....

دوستاي گلم اين چند بيتي كه اين پايين مي بينيد از مدير وبلاگ آرزوهاي مرده(رضا) هست كه تو قسمت نظراي وبم نوشته بود منم از شعرش خوشم امد و خواستم كه تو وبم به نمايش بذارم تا شما هم بخونيد و حال كنيد.

تا كدوم ستاره دنبال تو باشم

تا كجا بي خبر از حال تو باشم

مگه ميشه از تو دل بريد و از تو دل كند

بگو مي خوام تاابد مال تو باشم

از كسي نيست كه نشوني تو نگيرم

به تو روزي مي رسم من كه بميرم

هنوزم جاي دو دستات خالي مونده

تا قيامت توي دستاي حقيرم

خاك هر جاده نشسته روي دوشم

كي مياد روزي كه باتو باشم

من كه از اول قصه گفته بودم

غير تو باسايه ام نمي جوشم

و اينك باران

بر لبهء پنجرهء احساسم مي نشيند

و چشمانم را نوازش مي دهد

تا شايد از لحظه هاي دلتنگي عبور كنم

ديدمت واي چه ديداري بود

واي چه ديدار دل آزاري بود

بي گمان بردي ازياد آن عهد

كه من با تو سر كاري بود

در خزان سینه افسرد
کنون نشسته در نگاهم
تصویر پر غرور چشمت
یک دم نمی رود از یادم
چشمه های پر نور چشمت
آن گل سرخی که دادی
در سکوت خانه پژمرد

دختر جوانی چند روز قبل از عروسی آبله سختی گرفت و بستری شد. نامزد وی به عیادتش رفت و در میان صحبتهایش از درد چشم خود نالید. بیماری زن شدت گرفت و آبله تمام صورتش را پوشاند.

مرد جوان عصازنان به عیادت نامزدش میرفت و از درد چشم مینالید. موعد عروسی فرا رسید. زن نگران صورت خود که آبله آنرا از شکل انداخته بود و شوهر هم که کور شده بود. مردم میگفتند چه خوب عروس نازیبا همان بهتر که شوهرش نابینا باشد.
20 سال بعد از ازدواج زن از دنیا رفت، مرد عصایش را کنار گذاشت و چشمانش را گشود. همه تعجب کردند. و مرد گفت: "من کاری جز شرط عشق را به جا نیاوردمد"

بی قرار توأم و در دل تنگم گله هاست                                                   

                                                         آه بی تاب شدن عادت کم حوصله هاست

مثل عکس رخ ماه که افتاده در آب                                           

                                                              در دلم هستی و بین من وتو فاصله هاست

  بی تو هر لحظه مرا بیم فروریختن است                                           

                                                                 مثل شهری که به روی گسل زلزله هاست

باز می پرسمت از مسئله ی دوری و عشق                                                

                                                           و سکوت تو جواب همه ی مسئله هاست.

                                                  دلم امروز گواه است ، کسی می آید        حتم دارم خبری هست ، گمانم باید

  فال حافظ هم هر بار که می گیرم باز        "مژده ای دل که مسیحا نفسی"، می آید            

    باید از جاده بپرسم که چرا می رقصد           مست موسیقی گامی شده باشد ، شاید                 

ماه در دست به دنبال کِه اینگونه زمین،             مست می گردد و یک لحظه نمی آساید                

گله کم نیست ولی لب ز سخن خواهم بست            اگر آن چهره به لبخند،  لبی بگشاید!                   

امشب کسی به  سیب دلم  ناخنک زده  است!
بر زخمهای کهنه قلبم نمک زده است!

این غم نمی رود به خدا از دلم، مخواه!
خون است اینکه بر جگر ِ من شتک زده است

قصدم گلایه نیست، خودت جای من، ببین
ما را فقط نه دوست، نه دشمن، فلک زده است!

امروز هم گذشت و دلت میهمان نشد
بر سفره ای که نان دعایش کپک زده است!

هرشب من -آن غریبه که باور نمی کند
نامرد روزگار، به او هم کلک زده است-

دارد به باد می سپرد این پیام را:
سیب دلم برای تو ای دوست، لک زده است!